Spelt

Spelt

Toen de Romeinen zich hier in zuid Limburg, 2000 jaar geleden vestigden, hebben ze als eerste het spelt verbouwd. Pas 300 jaar later zijn ze de tarwe gaan verbouwen. Spelt groeit graag op arme grond, tarwe heeft bemesting nodig. Het was lang het graan van de armen, omdat het gedijde waar tarwe niet wilde groeien. Na 1945 is het graan hier in West-Europa in de vergetelheid geraakt.

Volgens Hildegard von Bingen* is “spelt het beste graan. Spelt zorgt voor goed bloed en geeft vreugde en opgewektheid. En in alle vormen van bereidingswijze is het licht verteerbaar.”

 Tegenwoordig weten we dat er in spelt een stofje zit dat tryptofaan heet. Tryptofaan is een van de ingrediënten in spelt die bijdraagt aan ons mentale en emotionele welzijn.

Spelt heeft een lage glycemische index: het blijft langer in je spijsverteringsstelsel. Je teert dus langer op je boterham van spelt.

Spelt bevat veel vitamines en mineralen en alle 8 essentiele aminozuren die door de aanwezigheid van vitamine B2 ook prima door het lichaam kan worden opgenomen.

Gezien het enthousiasme dat men aan de dag legt om al het graan aan onze behoeftes (d.i. de boer en de bakkerijen) te voldoen, is het handig om te weten dat er 5 soorten spelt zijn die nog puur zijn;

Dat is mooi af te lezen op bovenstaande tabel. Bron: Demeter Duitsland

Zowel spelt als tarwe stammen af van de eenkoorn. Daarbij staan de speltrassen genetisch gezien het kortst bij dit oergraan.

Wij werken graag met spelt. Spelt heeft een zoete smaak en sommige spelt soorten (zuivere soorten) hebben ook duidelijk een nootachtige toon. Het heeft langere gluten ketens als tarwe, die verkorten de keertijd aanmerkelijk: 4-6 min. Je hebt dus sneller een mooi soepel deeg. Spelt heeft minder vocht nodig, doet er iets langer over om al het vocht op te nemen en we bakken onze broden en vlaaien net iets warmer af als bij tarwe.

We verwerken het naast andere granen in ons brood en je bakt er heerlijke Limburgse vlaaien mee!

*Een Duitse abdis uit de 13 eeuw